Σημείωση: Το παρακάτω άρθρο αποτελεί προσωπικό προβληματισμό και ανάλυση γύρω από τη θεσμική και παραγωγική κατάσταση της χώρας. Δεν εκφράζει κομματική θέση, ούτε συνδέεται με πολιτική τοποθέτηση της Addvalue Insurance.
Στις αρχές του 2026, η ελληνική κοινωνία θα περίμενε κανείς να βρίσκεται σε μια φάση συλλογικής αυτοπεποίθησης. Η ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης, τα πρωτοφανή ευρωπαϊκά κονδύλια που διοχετεύθηκαν στην οικονομία και τα χρόνια πολιτικής σταθερότητας θα έπρεπε να έχουν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για αισιοδοξία και προοπτική.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Κυριαρχεί η κόπωση, η ανασφάλεια και μια βαθιά δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα και το κράτος συνολικά. Ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας δεν αμφισβητεί απλώς την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά τη δυνατότητα των θεσμών να λειτουργήσουν αποτελεσματικά, δίκαια και προς όφελος του πολίτη.
Το διαρθρωτικό πρόβλημα της χώρας
Σε περιόδους αβεβαιότητας, η δημόσια συζήτηση συχνά εστιάζει σε πρόσωπα και πολιτικές εναλλαγές. Ωστόσο, το ουσιαστικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι βαθύτερο και διαχρονικό: η αδυναμία των θεσμών και η χαμηλή παραγωγικότητα της οικονομίας.
Η χώρα παραμένει σταθερά πίσω σε κρίσιμους ευρωπαϊκούς δείκτες που αφορούν:
- την παραγωγικότητα της εργασίας,
- τις παραγωγικές και εξωστρεφείς επενδύσεις,
- τον ουσιαστικό ψηφιακό μετασχηματισμό κράτους και επιχειρήσεων.
Αυτή η υστέρηση δεν είναι αφηρημένη έννοια. Μεταφράζεται σε χαμηλούς μισθούς, περιορισμένες ευκαιρίες για τους νέους και αδυναμία σύγκλισης με τις ανεπτυγμένες οικονομίες της Ευρώπης.
Το Ταμείο Ανάκαμψης αποτέλεσε μια ιστορική ευκαιρία για αλλαγή παραγωγικού μοντέλου. Ωστόσο, χωρίς βαθιές θεσμικές και οργανωτικές μεταρρυθμίσεις, υπάρχει ο κίνδυνος να καταγραφεί ως μια χαμένη ευκαιρία, με την οικονομία να επιστρέφει σε γνώριμα μοτίβα επιδοματικής πολιτικής και βραχυπρόθεσμων παρεμβάσεων.
Θεσμική υποβάθμιση και έλλειμμα εμπιστοσύνης
Τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα κακοδιοίκησης και σκανδάλων δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Αντανακλούν ένα χρόνιο πρόβλημα θεσμικής υποβάθμισης, όπου η απόδοση ευθυνών καθυστερεί ή δεν ολοκληρώνεται ποτέ.
Όταν οι θεσμοί δεν λειτουργούν με διαφάνεια και λογοδοσία, υπονομεύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών. Και χωρίς εμπιστοσύνη, καμία οικονομική ή κοινωνική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να αποδώσει.
Ο αγροτικός τομέας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα
Ο πρωτογενής τομέας είναι στρατηγικής σημασίας για την οικονομία και την κοινωνική συνοχή. Παρ’ όλα αυτά, λειτουργεί συχνά με όρους επιδοτήσεων και όχι με όρους ανταγωνιστικής παραγωγής.
Ο κατακερματισμός της γης, ο υπερβολικός αριθμός δηλωμένων αγροτών και η περιορισμένη παραγωγική απόδοση αναδεικνύουν την ανάγκη ουσιαστικής ανασυγκρότησης. Η στήριξη οφείλει να κατευθύνεται στους πραγματικούς παραγωγούς και στις βιώσιμες αγροτικές επιχειρήσεις, όχι στη διαιώνιση ενός συστήματος εξαρτήσεων.
Χωρίς δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις, ο αγροτικός τομέας θα συνεχίσει να λειτουργεί ως παράδειγμα του πώς οι καλές προθέσεις μπορούν να εγκλωβιστούν σε αναποτελεσματικές πρακτικές.
Δημόσια διοίκηση και αποτελεσματικότητα
Ανάλογες παθογένειες παρατηρούνται και στη δημόσια διοίκηση. Η απουσία ουσιαστικής αξιολόγησης, η περιορισμένη κινητικότητα και η αδυναμία σύνδεσης ευθύνης με αποτέλεσμα μειώνουν την αποτελεσματικότητα του κράτους.
Ένα σύγχρονο κράτος οφείλει να μπορεί να επιβραβεύει τους ικανούς και να διορθώνει τις δυσλειτουργίες του. Χωρίς αυτή τη δυνατότητα, η διοίκηση εγκλωβίζεται στη στασιμότητα και ενισχύεται η κοινωνική δυσαρέσκεια.
Ανάπτυξη, θεσμοί και οικονομική ασφάλεια
Η θεσμική ποιότητα και η παραγωγικότητα δεν είναι αφηρημένες πολιτικές έννοιες. Συνδέονται άμεσα με την οικονομική ασφάλεια των πολιτών, των οικογενειών και των επιχειρήσεων.
Σε ένα περιβάλλον χαμηλής παραγωγικότητας και θεσμικής αβεβαιότητας, οι πολίτες καλούνται συχνά να διαχειριστούν μόνοι τους κινδύνους που σε άλλες χώρες απορροφώνται από ένα ισχυρό κράτος. Σε αυτό το πλαίσιο, η ιδιωτική ασφάλιση δεν υποκαθιστά το κράτος, αλλά λειτουργεί συμπληρωματικά, ως μηχανισμός σταθερότητας και προστασίας.
Ένα αναγκαίο συμπέρασμα
Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής. Η πρόοδος δεν θα έρθει μέσα από προσωποκεντρικές λύσεις ή εύκολες υποσχέσεις, αλλά μέσα από θεσμική ενίσχυση, παραγωγική ανασυγκρότηση και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Η ενίσχυση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, η αύξηση της παραγωγικότητας και η δημιουργία πραγματικών ευκαιριών για τους πολίτες αποτελούν προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή. Χωρίς αυτές, καμία πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Σε ένα περιβάλλον όπου οι θεσμοί δοκιμάζονται και η παραγωγική βάση της χώρας παραμένει εύθραυστη, η έννοια της οικονομικής ασφάλειας αποκτά νέο βάθος. Δεν αφορά τον φόβο ούτε την υπερβολή, αλλά τη συνειδητή πρόβλεψη και τον υπεύθυνο σχεδιασμό. Η ιδιωτική ασφάλιση δεν έρχεται να υποκαταστήσει το κράτος, αλλά να λειτουργήσει συμπληρωματικά, προσφέροντας σταθερότητα σε πολίτες, οικογένειες και επιχειρήσεις μέσα σε ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας. Η πραγματική πρόοδος, άλλωστε, δεν χτίζεται μόνο με πολιτικές αποφάσεις, αλλά και με προσωπικές επιλογές ευθύνης, συνέπειας και μακροπρόθεσμης σκέψης.
Στην Addvalue Insurance πιστεύουμε ότι η οικονομική ασφάλεια δεν είναι προϊόν, αλλά αποτέλεσμα γνώσης, πρόβλεψης και υπεύθυνου σχεδιασμού. Μέσα από τα άρθρα μας επιχειρούμε να φωτίσουμε τις πραγματικές προκλήσεις της εποχής και να συμβάλουμε σε έναν πιο ώριμο διάλογο γύρω από την οικονομία, τους θεσμούς και την προστασία του πολίτη.
Ο Ανδρέας Πλυταριάς είναι Ασφαλιστικός Πράκτορας και διαχειριστής της Addvalue Insurance, με συνεχόμενη παρουσία στην ασφαλιστική αγορά από το 1995. Σπούδασε Κοινωνική Εργασία στο ΠΑΔΑ και είναι απόφοιτος του Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών (ΕΙΑΣ), με εξειδικευμένες σπουδές σε Ασφαλίσεις Ζωής & Υγείας, Περιουσίας, Αστικής Ευθύνης, Αμοιβαία Κεφάλαια, Risk Management και Financial Planning. Κατέχει τις διεθνείς πιστοποιήσεις European Insurance Intermediary (EII) και European Certified Financial Adviser (ECFA) από τον EFICERT και είναι μέλος της ΕΕΑΕ. και της HFPA. Προσφέρει ολοκληρωμένες λύσεις ιδιωτικής ασφάλισης και χρηματοοικονομικού σχεδιασμού, με έμφαση στην αξιοπιστία, τη διαφάνεια και τις μακροχρόνιες σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πελάτες του.
